Met de groei van het samenwerken in netwerken en allianties, ontstaan nieuwe rollen: wijkregisseurs, ‘oliemannetjes’, alliantiemanagers, omgevingsmanagers. Het zijn allesvreters: mensen die de materie kennen, een relevant netwerk hebben, partijen rond de tafel kunnen krijgen. Ze leren werkende weg en worden snel ‘streetwise’. Onderstaand een voorbeeld van hoe ondersteuning in de achterhoede verlichting kan brengen.

Project Sparring partner in de schaduw“ In een meerpartijensamenwerking wordt een nieuwe coördinator aangesteld. De coördinator start op een lastig moment: allerlei problematieken spelen door elkaar. De complexiteit ervan belemmert om snel te handelen. Collabó wordt sparring partner in de schaduw, dat laatste is bedoeld om geen extra beïnvloedende kracht in de samenwerking te brengen.
De gesprekken helpen: er ontstaat structuur, inzicht, we duiden de gebeurtenissen in de context van de dynamiek van meerpartijensamenwerking. Belangen, bestuur, projectorganisatie, het proces komen aan de orde. Daar waar een theorie of model inzicht kan bieden, halen we dat erbij. Ook de rol van de coördinator en zijn persoonlijke thema’s komen aan bod: leiderschap, regie, persoonlijke ambitie, stijlvoorkeuren, zorgen.
En zo groeit de visie, het vermogen de richting uit te zetten en het gevoel het proces te kunnen beïnvloeden. De energie in de samenwerking komt terug. Nieuwe initiatieven ontstaan, het proces komt in een flow. Na een halfjaar worden de gesprekken teruggebracht tot een onderhoudsminimum.”